DE SPIDERWICK-KRONIEKEN
80 JAAR LATER
Daar is 't.
Bijna net zoals ik het me herinner.
Toen ik wegging, was ik jonger dan jij nu.
Het is groot.
Dan mag ik grotere huisdieren, hè?
Tuurlijk. Neem een koe. Een hele zwerm.
Kudde.
Ook. Wat vind jij, Jared?
Goed. Daar gaan we.
Rustig maar, Mr Tibbs.
Het ruikt hier naar oude mensen.
Gewoon 'n opmerking, geen oordeel.
Je bent boos omdat we verhuisd zijn. Dat begrijp ik.
Maar wat denk je met dat zwijgen te bereiken?
Je zou zo niet met je boosheid omgaan.
Geef toe dat je dat zei.
Knik ja met je hoofd.
Twee keer knipperen.
Niets.
Mallory. Jij en Simon pakken jullie spullen.
Wacht in de hal, dan zoek ik de hoofdschakelaar.
- Stap uit. - Je bent m'n moeder niet, Mallory.
Ik ben erger. Mam gelooft niet in slaan.
En hij is eruit. Dank je wel.
Ophouden. Doe niet steeds zo rot.
- Ik doe wat ik wil. - O, nee.
Mam heeft dit werk nodig.
- Simon, pak haar. - Ik ben pacifist.
Je denkt dat je alles weet.
- Ik weet dingen die jij niet weet. - Wat dan?
Niets.
- Dank je voor je hulp. - Ik doe niet aan conflicten.
- Wat doe je nou? - Ik pak uit.
Ik zei toch dat 't maar tijdelijk was?
Pap komt ons morgen ophalen.
- Weet ik. Maar mam dan? - Die kan Mallory krijgen.
We kunnen hier niet blijven.
Moet je zien. De tijd heeft hier stilgestaan.
- En het ruikt... - Naar oude mensen, ik weet 't.
Zout. Er ligt zout op de vensterbank.
Op alle vensterbanken.
Heeft zij gedaan, denk ik.
- Is dat die halvegare met haar man? - Nee.
Dat is Arthur Spiderwick, onze overoudoom.
Het meisje is de halvegare. Ik bedoel tante Lucinda. Zijn dochter.
Zij woonde hier tot ze haar wegbrachten naar...
- naar het...
Naar 't gekkenhuis.
En waarom?
Ze zei dat haar vader was ontvoerd.
Door?
Door elven.
Precies.
Onze tante zat hier haar hele leven. Ze ging nooit weg.
Dat gaat mij niet gebeuren. Of jou.
Einde discussie.
Heeft iemand m'n sleutels gezien? Ze lagen hier.
Tante Lucinda hield vast van honing in haar pap.
En tomatensaus.
Waar is m'n schermmedaille?
- Aan je bed? - Hij is weg.
Zoek 't bed, dan vind je je medaille.
Niks bed.
Ik erken je bestaan niet tot ik m'n medaille terug heb.
Beloofd?
Om de medaille aan te pakken,
moet je z'n bestaan erkennen.
Bedankt, Spock, je bent de trots van de Federatie.
Jared, geef 'm terug.
Ik heb die medaille niet.
- Je liegt. - Conflict.
Kop dicht, Simon.
Dat gaan we niet doen.
Nieuwe stad. Nieuw huis. Nieuwe baan.
Dit is ons nieuwe leven.
Laten we niet in oude gewoontes vervallen.
Dit huis is niet perfect, maar we kunnen er wat van maken
als we dat willen.
- Goed? - Goed, mam.
Lach niet.
Pap.
Ja, we zijn er.
Wat is dat voor lawaai?
Ach, ik wil 't niet weten.
- Daarom niet. - Ik ga m'n medaille zoeken.
Ik help je wel.
Je vader.
Hoi, pap.
Hoe is 't Adams Family-huis?
Enig,
als je van enge, afgelegen huizen houdt.
Echt waar. Er is hier niets.
Je zult 't wel zien.
- Je komt morgen toch? - Misschien. Ik probeer 't.
- Waarom misschien? - Ik kom wel.
Ik moet je iets vertellen.
Maar misschien niet morgen.
- Ik begrijp 't. - Fijn.
- Maar je probeert 't wel, hè? - Beslist.
Tot gauw.
- Tot kijk, jongen. - Dag, pap.
Wat heb je tegen 'm gezegd?
Kun je niet doen alsof je wilt dat hij komt?
Jared Sier, zet die bezem neer.
- Er is iets in de muur. - Nu.
Je zou er niet meer op los rammen als je boos was.
En ik zei dat ik niet meer zou gillen. Doe dit niet, alsjeblieft.
We ruimen 't wel op, mam. Ga maar naar bed.
Goed werk, sukkel.
Er beweegt iets daarbinnen.
Vast een rode eekhoorn. Die komen hier veel voor.
Of misschien een rat.
Die muur heeft al genoeg gaten.
Geweldig. Daar mag ik voor opdraaien.
Moet je zien.
Daarmee brachten ze eten naar boven.
Dat zijn mams sleutels.
En m'n medaille.
Je geeft nog steeds mij de schuld.
Ja hoor, ik ben erbij.
Ik heb je medaille in de muur gemetseld.
Geen idee hoe je het hebt geflikt.
Jij doet altijd zoiets.
- En nu ga je 't opruimen. - Wíj gaan 't opruimen, zei je.
Wij betekent dus 'jij'.
Simon. Wil jij niet weten waar hij heen gaat?
Niet echt.
WAARSCHUWING
JARED SIER WEG VAN HIER
Simon, wakker worden.
Ik ben naar boven gegaan. Daar is 'n geheime kamer.
Er staat 'n bureau en een kist en dit boek.
- Er was dus toch iets. - Een eekhoorn?
Welnee. Tenzij eekhoorns kunnen schrijven.
In het stof op 't bureau stond: 'Jared Sier, weg van hier.'
Wauw.
Dat is echt... onmogelijk.
Het is laat.
Ga nu maar slapen.
Waag het niet, gij sterfelijk wezen,
dit gruwelijke boek te lezen. Leg dit boek weg, en wel nu.
De dodelijke gevolgen zijn voor u.
VELDGIDS VOOR DE WONDER-
BAARLIJKE WERELD OM ONS HEEN
Hoe zijn jullie daaruit gekomen?
Beste lezer.
Wat u nu vasthoudt is de voltooiing van een levenswerk.
U zult, net als ik, ontdekken
dat er wonderbaarlijke wezens bestaan
verborgen door vermomming en magie.
Dit boek verschaft u de technieken
om het onzichtbare te kunnen zien.
Deze geheimen waren lang verborgen.
En volgens velen kunnen ze beter verborgen blijven.
De meeste wezens die u gaat zien
willen niet graag bekeken worden.
Maar ik heb hun vertrouwen gewonnen.
Sommige noem ik, tot mijn genoegen, zelfs vrienden.
Maar voor een paar moet u wel bang zijn.
De duistere figuren dienen allemaal één wezen:
De oger Mulgaraat.
De geheimen in dit boek zijn krachtiger dan ik besefte.
Nog nooit eerder is de kennis over deze wereld
in één boek gebundeld.
Daarom vraag ik u deze informatie verstandig te gebruiken.
Want de oger Mulgaraat is op zoek
naar deze kennis.
Als hij de kennis uit dit boek zou hebben,
dan zouden zijn bedoelingen daarmee heel laag zijn.
Hij neemt veel gedaanten aan,
u moet dus steeds op uw hoede zijn.
Ik vrees dat hoe meer ik weet
hoe meer ik iedereen om me heen in groot gevaar breng.
Lezer, pas dus op.
Ik smeek u, pas op.
- Wat is er? - Help.
Wat is er gebeurd?
- Lig stil. - Toe mam, knip 't af.
- Rustig maar. - Toe, mam.
Knip me los.
Pak een schaar. Het kan me niet schelen.
- Wat is er? - Hij heeft m'n haar verknald.
Jared, je bent te ver gegaan.
Wat? Dit heb ik niet gedaan.
Ik heb twee uur in een kist zitten lezen.
Zal wel.
Vraag maar aan Simon.
Hij zat in de opbergkist.
Mam, knip me los.
Ik vind hier niets aan.
Ik help jou wel om een bosmarmot of zo te vangen.
Kom, ik moet oefenen.
Dat is niet eerlijk. Hij leidde me af.
- Wat betekent behagen? - Behagen?
Tevreden stellen, plezieren, sussen.
- Oftewel? - Een plezier doen.
Kwam je daarvoor hier? Excuses niet aanvaard.
Ik zeg geen sorry, want ik was 't niet. Hij was 't.
Een aardmannetje dat wil dat wij vertrekken.
Niet te geloven.
Je kunt lezen.
Er zit iets in dit huis
en Arthur Spiderwick wist dat.
Vandaar die gids.
Ik snap 't niet meer. Wie moet er behaagd worden?
- Het aardmannetje? - Nee. Een kobold.
Een aardmannetje én een kobold?
Het wordt 'n kobold als het boos is.
Mal maakte z'n nest kapot.
Het houdt van honing.
- Daarom staat die honing daar. - Echt waar?
Luister niet naar hem.
Kom, we gaan eten.
Sorry van je huis. Ik heb 'n nieuw huis voor je.
En ook wat honing.
Ik las dat je dat lekker vindt.
Hopelijk is 't waar.
Ik hoop dat het je behaagt.
Ik ga hier wel zitten.
Ik hoop werkelijk dat je echt bestaat.
Tjonge.
Dat is smakelijke, heerlijke honing.
Neem nog wat honing.
Echt, beter van niet. Nou, omdat je zo aandringt.
Tjonge. Wat is dat lekker.
Waar ben je? Waarom zie ik je niet?
Je ziet ons niet, je ziet ons wel. Dit is een spannend spel.
Ons? Alle magische wezens
waar Arthur Spiderwick over schreef?
Het boek. Lieve help.
Sorry, meester. Ik heb het laten afweten.
Uw opdracht was: Bescherm het boek.
Dus geen zorgen, boek verborgen.
Snel verstopt en in een kist gestopt.
Maar jij zoekt en zoekt en vindt het boek.
En uit de kist is het ding gestolen.
Dwaze jongen.
Idioot. Ben je soms blind? Er zat een briefje op.
Waarom schrijf ik briefjes als niemand ze leest?
Sorry. Hier. Nog wat honing.
Nee. Daar trap ik niet in.
O, wat is dat lekker.
Kan ík niet met boosheid omgaan?
Bescherm 't boek of 't raakt zoek.
Van wie moet je het beschermen?
- Wacht. Wat zei ik? - Bescherm 't boek.
Ik moest alleen maar het boek beschermen.
Arthur Spiderwick.
Hij vroeg jou om 't te beschermen.
Ik zei: 'We moeten 't vernietigen.'
Hij zei:
'We moeten het in de cirkel houden, veilig voor de oger.'
Oger? Bedoel je Mulgaraat?
Al die jaren beschermd en nu verknald door zo'n kleine sukkel.
Cirkel, cirkel. Kleine sukkel verbrak de cirkel.
Wacht 's even. Welke cirkel?
Daar heb ik over gelezen. De beschermende cirkel.
Die beschermt 't huis en dus 't boek.
Wie zijn dat? Ik zie niets.
Tibbsy, kom dan.
Ontbijt is klaar. Mr Tibbs.
Wat is er met Simons kat gebeurd?
Ze zijn hier alleen maar voor 't boek.
Wat is dat?
De gruzels zijn hier.
Omdat jij met het boek
voor hun neus wapperde. Sul die je bent.
Kijk eens wat je hebt gedaan.
Ze nemen Simon mee. Wat is dit?
De steen. Kijk door de steen.
Wat nou?
- Het blijft hier of we gaan eraan. - Laat los.
Het moet in de cirkel blijven.
Mam.
- Waar is mam? - Naar haar werk. Ik run de tent.
Waar ga je naartoe?
Gek.
Help.
Wat doe je nou? Help.
Geef op, geef op.
Geef me een poot. Een poot.
Dat is geen poot.
Dít is een poot. Imbecielen.
O, jee.
Simon.
Niet bewegen.
Langzaam je voet optillen.
Niet daarheen. Dan zien ze je. Of...
Aan jouw kant.
Hand erop. Op onze broederschap.
Wat is er? Hij is lekker.
- Wie ben jij? - Ik ben Zwijnekrijt.
Ik ben hier om Mulgaraat te doden.
Hij heeft mijn familie vermoord.
Kun je helpen m'n broertje te redden?
Tuurlijk.
Dat wilde ik voorstellen zodra je me hieruit had gelaten.
- Toe, bevrijd me. - Oké.
Maak maar open. Goed zo.
Blijf achter me en hou je mond.
Dit is ons plan.
Ik kies een veilige positie en ik leid ze af met mijn stok.
Dan kom jij met je mes en maakt 't beest af.
Goed plan. Heel slim.
Welk beest?
De oger natuurlijk. Mulgaraat.
- Ik wil m'n broer redden. - Alweer die broer.
Goed. Als ze dood zijn, is 't gemakkelijker om hem te redden.
Weg steen.
Je wurgt 'n gruzel met twee handen.
Hoe kan ik zien zonder...
Raak.
Ik heb je het zicht gegeven. Alleen een groezel kan je die gave schenken.
Wat goor.
Graag gedaan. Kom, we gaan.
- Simon. - Jared.
O, god.
Jared, wat is dit? Haal me hieruit.
Volhouden.
Ik ga 'm opensnijden.
- Jared. - Terug.
Verberg je.
Mulgaraat. Mulgaraat.
- Wat doen ze? - Ze roepen Mulgaraat op. Opgepast.
Is dat Mulgaraat?
Is dat de angstaanjagende oger?
Die oude man?
Laat je niet misleiden door wat je ziet.
Dat wil hij juist.
Vergeef me.
Ik vroeg m'n vrienden om je aardig te ontvangen.
Ze waren een beetje al te ijverig.
Echt iets voor gruzels.
M'n excuses.
Wat wilt u met me?
Het gaat er niet om wat ik mét je wil,
maar wat ik ván je wil.
Arthur Spiderwicks Veldgids.
Ik weet dat je die hebt gevonden.
Juist ja. Je mag gewoon weer teruglopen.
Maar geef me het boek.
Ik heb 't niet.
Echt niet. Kijk maar.
Fouilleer hem.
Als Mulgaraat de geheimen uit dat boek kent,
gaan we er allemaal aan.
Gaan we er allemaal aan.
In z'n mensengedaante is hij zwak. Het is nu of nooit.
Dood aan de oger.
Vogel.
Heerlijk. Kom terug.
Ik kom terug. Dood hem als je de kans krijgt.
Opschieten.
Doorzoek z'n zakken.
Z'n zakken. Dat.
Dat zijn zakken, idioot.
Meester... Dit is alles wat we hebben gevonden.
Hebben zij 't boek?
Nee.
Maar ik weet waar 't is. Ik ga 't voor u halen. Echt waar.
Ik heb alle vertrouwen in je.
Als je mij het boek geeft,
dan gaat je leven door alsof er niets is gebeurd.
Maar als het je niet lukt,
dan moet iemand anders het boek voor me gaan zoeken.
Ga maar.
Vooruit.
Ga.
Je stelt me teleur, Redcap.
Er zijn twee mensenjongens. Met hetzelfde gezicht.
De Jared en de Nep-Jared. We hebben de verkeerde.
Zoek de Jared, pak het boek en dood ze.
Dood ze allemaal.
Aan de slag.
Stommeling.
Ze wilden me ombrengen om dat stomme boek.
- Ze zijn er nog. - Ik trek dit niet.
We gaan naar huis en geven 't aan ze.
Het zit in m'n rugzak.
- Dan geven we 't. - Ze maken ons toch wel af.
Laten we gewoon...
- Geef op. - Niet doen.
Boek.
Grijp ze.
Achter ze aan.
Grijp ze. Scheur ze aan stukken.
Maar laat 't boek heel.
Jared. Hier. Help me.
- Rustig maar. - Hou ze weg.
Er ligt een beschermende cirkel om 't huis.
Daar zijn jullie.
Mama heeft mij de leiding gegeven.
Vraag alles aan mij.
Mallory, hierheen. Nu.
Schreeuw niet tegen me.
Naar de voordeur.
Vergeet 't maar. En gooi niet met stenen.
Je bent omsingeld door gruzels.
Snel de cirkel in.
Jeetje Simon, doe jij nu ook mee?
Voor de laatste keer: Gruzels bestaan niet.
Wat gebeurt er?
Ze zijn klein. Mik onder je knieën. Op 10 uur.
Mallory. Op 12 uur.
Achter je. Op 6 uur.
Op 3 uur.
Blijf hier. Je bent veilig.
Je bent veilig.
Geloof je me nu?
Dit is erg, heel erg.
Dat is erg.
- Wat waren dat? - Gruzels.
Het komt wel goed.
Het komt niet goed.
Hij heeft gelijk. Natuurlijk niet.
Hoeveel zijn er?
Geen idee. Blijf zitten. Ik kom zo terug.
Door hem gaan we eraan.
Blijf daarop drukken.
Drukken? Wat?
Waarom doen ze dit? Wat willen ze?
Het boek.
Lieve help. Ze komen overal vandaan.
Dat weet ik. Ik zie 't.
Dit kan niet waar zijn. Dit kan niet waar zijn.
Waar heb je dat boek vandaan?
Het lag dus hier en er stond op:
'Niet lezen'. En toch las je het?
Ik wist niet dat daardoor de gruzel-hel zou losbarsten.
Dat is het 'm juist.
- Jij denkt niet na. - Ja hoor.
Jij doet maar wat.
En jij ratelt maar door.
Jij doet maar en wij zijn de klos.
Zeg jij dan wat ik ermee moet doen.
Als die gruzels 't willen, geef 't dan.
Nee.
Raak 't aan en je zult boeten.
Ophouden.
Haal wat honing.
Vooruit.
Probeer 't maar. Toe dan.
Dan heb je geen vingers meer.
Als je 't weggeeft, verknal je alles.
Ik bescherm 't boek.
- Mallory. - Ik kom al.
De honing komt eraan.
Ik hoef je gore honing niet.
- Rustig maar. - Rustig?
Er klopt hier helemaal niks.
Te veel om op te noemen.
Waarom zie ik hem zonder die steen?
Omdat hij dat toelaat.
Wat gebeurt er als de gruzels 't boek krijgen?
Dooie jij, dooie ik, dooie boel, dooie doei.
- Wat bedoel je daarmee? - Dat we eraan gaan.
Bewaar 't geheim. De oger is niet te vertrouwen.
We mogen 't niet aan Mulgaraat geven.
Hij doodt ons toch. Dat zei hij.
Laten we 't dan verbranden.
Vergeef ons, meester.
Geef op dat boek.
Goed. Wacht.
Jij wint. Je bent 'n sterke, slimme mensenjongen.
Doe niet dwaas. Geef het boek en we laten je met rust.
Ik geloof je niet.
Je hebt 't gedaan. Je zult boeten.
Boek.
- Het is koud. - Je kunt niet eeuwig in de cirkel blijven.
We wachten je op.
Is het boek betoverd of zoiets?
Dan beschadigt er tenminste niets.
Geweldig.
- Ze gaan niet weg. - Weet ik.
- Ze gaan nooit weg. - Ik hoorde je wel.
- Waarom wil hij dat boek zo graag? - Weet ik niet.
Zoek 't dan uit.
Zonder het boek kan Mulgaraat de cirkel niet verbreken.
We zijn veilig.
Tot wanneer?
Als we hier lang zitten worden we net als zij.
Wacht 's even.
- Zij kan helpen. - Tante Lucinda?
We weten niet eens waar ze is.
In het Woodhaven Sanatorium.
Maar hoe willen jullie haar bereiken?
Je kunt de cirkel niet uit.
Een geheime route deel ik met plezier.
Maar het boek blijft zeker hier.
- Zo. Veilig opgeborgen. - Mooi. Ga nu maar gauw.
Ik denk dat ik erachter ben.
Een tunnelstelsel. Helemaal naar de stad.
Een mijl die kant op.
Klim op de eerste de beste ladder. Het sanatorium staat hier.
Ben je zover?
Ja. Nu wel.
Dan gaan we.
Je kunt niet mee. Met dat been hou je ons op.
Ja, maar ik heb dit gevonden. Hiermee zien jullie beter.
Nu.
- Zijn jullie daar? - Kom tevoorschijn.
Hier. Op de veranda. Kom maar naar me toe.
Hier.
Hebben jullie honger?
Vlug, maak open. Ze komen eraan.
Maak de deur open.
Jared, opschieten.
- Toe nou. - Naar binnen.
Vooruit.
Wacht, wacht.
Hierheen, hierheen.
Opschieten.
Graven. Graven.
Lopen.
Bescherming tegen gruzels?
Tomatensaus brandt op de huid als zuur.
Azijndampen: Verstikt.
Zout: Verblindend effect.
Staat er nog meer in 't boek?
- Bij dat boek vandaan. - Maak maar open.
Waar is 't? Waar heeft hij het neergelegd?
O, nee. Jared.
- Wat hebben jullie ermee gedaan? - Ik niets.
Allemaal leugenaars. Waar is 't boek?
- Heb je het boek mee? - We moeten 't aan Lucinda laten zien.
- Welke kant naar de stad? - Rechts.
Haal de trol.
Nu naar links. Naar links.
Een mol-trol.
Rennen.
Hierheen.
Vooruit.
Jared, kom op.
Gaat 't wel? Heb ik iemand geraakt?
Ja. Bedankt.
En dan druk je op F1. Tab, tab.
Dan shift-return voor het totaal.
Ja, je moet veel onthouden. We nemen het nog eens door.
Alsjeblieft.
Is tomatensaus echt dodelijk voor gruzels?
Jared, kom op nou.
- Wat 'n haast. - We willen haar graag zien.
- Mooie bloemen, en zwaard. - Ik zit op schermen.
Lucinda? Je hebt bezoek.
Nog meer zout.
Rustig maar. Niets aan de hand.
Tante Lucinda?
Ik ben Mallory Sier en dit is m'n broertje Jared.
Helen is onze moeder.
We hebben wat vragen.
We wonen nu in uw huis.
Nee, hè!
Dat is niet veilig.
Waarom wonen jullie daar?
U gaf 't haar. Mam is uw enige erfgenaam.
- Jullie moeten daar weg. - Kan niet.
We kunnen nergens heen.
- Jullie snappen 't niet. - We snappen 't wel.
We weten alles. We hebben gezien.
Het is goed. Ze hebben gezien.
Nee, niet voor jou.
Ja.
Eet dat en je lust geen menseneten meer.
- Hoe weet je dat? - Ik heb dit.
Uw vaders veldgids.
Naar binnen. Vlug. Vlug.
Weten jullie wat je hebt gedaan door 't uit de cirkel te halen?
Weet je niet wat er gebeurt als 't in verkeerde handen valt?
Nee. Daarom breng ik 't bij u.
Dan hebben jullie 't niet gelezen.
Hij wel.
Dan weet je meer dan goed voor je is.
En jullie zijn in gevaar.
Het briefje niet gelezen?
Alstublieft. We wisten niet wat we moesten doen.
Kunt u ons niet helpen?
Dit boek heeft mijn familie alleen maar narigheid gebracht.
Het was z'n levenswerk, maar eigenlijk z'n leven.
De laatste keer dat ik hem zag was hij zo opgewonden.
Bijna uitzinnig.
Hij rende door het huis
met een verdwaasde blik in z'n ogen.
Op die dag maakte hij de cirkel.
Een boek waarmee Mulgaraat alle andere elven kon vernietigen.
En niets zou 'm kunnen weerhouden
om het machtigste wezen ter wereld te worden.
M'n vader deed alles wat hij kon om ons te beschermen.
Alles, behalve...
Meester, vernietig het boek.
Nee. We moeten 't beschermen.
Hou 't in de cirkel. Weg van de oger.
Ik heb meer tijd nodig, Duimeldop. Meer tijd.
Maar ik wist niets over de cirkel, weet je.
Lucy.
Ga weg bij de paddenstoelen.
Blijf in de cirkel.
- Ik versta u niet. - Lucy, nee.
Papa, help me alstublieft. Iemand sleept me mee.
Laat haar met rust.
Lucy, kom mee. Blijf daar.
- Blijf in de cirkel. - Wat is er aan de hand?
- Wat gebeurt er? - Stap niet op de paddenstoelen.
Wat zijn dat? Papa, wat zijn dat voor dingen?
Toe, zeg 't.
Papa.
De selphy's beschermen het hele elvenrijk.
Door de geheimen die m'n vader had ontdekt, liepen ze gevaar.
Daarom redden ze hem van de gruzels,
maar namen ze hem weg van mij.
- Papa. - Lucy. Ik kom terug.
Elke dag
keek ik de oprijlaan af
en droomde ik dat hij de treden op zou lopen
en me weer in z'n armen zou houden.
Maar hij kwam nooit.
Op een nacht droomde ik dat ik hem in het bos zag.
Dus ging ik naar buiten om hem te zoeken.
Maar iets hield me tegen.
Als zij zelfmoord zeggen en jij zegt 'gruzels'
dan bergen ze je hier op.
Ze dachten dat ik 't boek gelezen had.
Mulgaraat wil kost wat kost die geheimen hebben.
Daarom verkeren jij en je familie in groot gevaar.
Maar één iemand kan jullie helpen.
- Wie? - M'n vader.
Uw vader? Maar die is dood.
Nee, hij is niet dood.
Volgens de luchtelfjes leeft hij nog.
Hij wordt gevangen gehouden door de selphy's.
Zoek hem,
geef hem z'n boek en laat 't hem vernietigen.
Het is jullie enige hoop.
Geef hier.
Vreselijk, vreselijk.
Mam.
Nutteloos.
Waardeloos.
Wacht even. Wat is dit?
Je had 't boek in handen
en je komt terug met geneuzel over watergeesten en koboldgebieden.
Dat doet pijn.
Spreuk voor beschermende cirkel?
Vergeef me, meester.
Als de maan opkomt zal het boek van mij zijn.
Redcap, we moeten 'n drankje maken.
O nee, dit is niet goed.
Moet mensenjongen waarschuwen.
Of verberg ik me? Dat is beter.
Je vond dus dat boek
waarin staat hoe je elven, gruzels en luchtelfjes kunt zien.
En daar gaat dit allemaal over.
Ik zei al dat je me niet zou geloven.
- Wat vind jij ervan, Mal? - Het is waar, mam.
Niet.
Denken jullie echt dat ik zo dom ben dat ik niet weet waar dit om gaat?
Jullie haten dit huis
en willen terug naar New York en jullie oude leventje.
Dan zal ik één ding duidelijk stellen:
Dat gebeurt niet.
We hebben geen geld voor New York omdat...
Daarom is papa weggegaan.
Pardon?
Als je iets niet wilt horen,
begin je te schreeuwen.
Dat deed je altijd tegen pap.
- Hou op. - Ik zag jullie wel.
Je zag wat je wilde zien.
Je luisterde niet, daarom vertrok hij.
Eruit.
- Wat? - Eruit, zei ik.
Graag.
Ik haat je, ik wil niet bij je wonen.
Moet je het hem niet gewoon vertellen?
Ga naar binnen. We regelen dit later.
Jeetje. Wat hebben we alles op orde. Op orde, op orde.
Wat heb je met het boek gedaan?
- Ik praat wel met 'm. - Vlekken.
Je zou het boek niet meenemen.
Weet ik. Sorry.
Jared? Dit moet je echt zien.
Zie je? Geen gruzels.
- Hebben ze opgegeven? - Fout.
Gruzels geven niet op. Ze weten niet hoe dat moet.
Ze zijn meedogenloos en zitten ergens samen te zweren.
Daarom kom ik jullie halen.
Dit is een prima moment om...
Vogel. Vogel.
Kom hier. Ga niet die boom in.
- Wat is dat? - Dat is Zwijnekrijt.
Wacht 's even.
Wonen er vogels in die huisjes?
Dat is briljant.
Je kunt je tong er helemaal in steken.
Zwijnekrijt.
Ze zweren samen, zei je. Waarom?
Ze hebben bladzijden van dat boek. Dat stomme boek.
Dat snap jij niet.
Ik heb groezelgeheimen verteld aan Spiderwick.
Maar Mulgaraat jatte die ene bladzij en moordde m'n familie uit.
Als hij 't hele boek te pakken krijgt,
vermoordt hij iedereen. Ook jou.
En nu komt hij 'als de maan opkomt', zei hij.
Maar wij wachten hem op. We zetten een val.
Jij met je mes, en ik verberg me veilig bij de vogelhuisjes.
- Wie is dat? - Nog meer monsterlijke mensen.
Rekruten voor de broederschap.
Zoek met ons mee.
Wraak of de dood.
Hopelijk wraak.
Goed, hier komt 't plan.
Nee, wacht. We moeten samenwerken. We moeten scherp blijven.
Pap. Ik heb vier berichten ingesproken.
Waarom bel je niet?
Waar ben je?
Je moet meteen komen. Er gebeuren vreemde...
En gebeuren vreemde dingen.
Akelige dingen. Erg akelig.
Je zou me komen halen.
Waar blijf je nou?
Hij komt niet, hè?
Hij heeft iemand anders.
Hij is bij haar ingetrokken.
Hij komt niet meer terug bij mam.
Echt niet.
Mama wilde dat hij 't zelf vertelde.
Daar wacht ze nog steeds op.
Rustig maar, Tibbsy. Het is goed.
O nee, ze komen eraan.
Jared, wat moeten we doen?
Volgens Lucinda hebben we alleen kans
als Spiderwick 't boek vernietigt.
We weten niet eens of hij leeft, laat staan waar.
- Wat zoek je? - Hij had een huisdier.
Huisdier. Dus Fluffy de hond gaat ons redden?
Het was geen hond.
Het was een griffioen. Als ik hem aanspreek in de taal
van de boomelf met wie hij optrekt, dan komt hij me helpen.
Zie je? Dat dier kan 'm vinden.
Ho, ho. Een griffioen roepen in de taal van een boomelf
om 'n 125 jaar oude man te vinden die misschien dood is?
Is dat 't plan?
Kan jij een griffioen roepen in het boomelfs?
DE GRIFFIOEN ROEPEN
Tuurlijk.
Is dat alles?
En werkt 't?
Ik geloof 't niet.
Ho. Dat klinkt als een grote.
Oké, kom maar vogeltje. Vogeltje.
- Jared. - Simon, pas op.
Ja, ja. Zoek Arthur Spiderwick. Breng hem 't boek.
Je taxi. Ga nu maar. Hup-hup.
Moeten we mee op dat beest?
Het is geen beest. Het is een vogel.
Een zwaargebouwde vogel.
Maar we kunnen echt niet...
Rustig maar. Het is heus goed.
Cool huisdier.
Waar wachten jullie op? Stap op.
Jeetje, dat is 'm.
Arthur Spiderwick.
Hij leeft nog.
- Hoe komen we weer thuis? - Arthur Spiderwick?
Gelukkig hebben we u gevonden.
Wat wij hebben meegemaakt!
- Sorry, ken ik jou? - Niet echt, nee.
Lucinda, uw dochter, onze oudtante heeft ons gestuurd.
Maar Lucy is pas zesenhalf.
Nee, ze is zesentachtigenhalf.
Wat een onzin. Ik heb haar vanmorgen nog gesproken.
Of was 't gisteren?
Nee, dat was 80 jaar geleden.
U móet me geloven. U bent m'n overoudoom.
Help me even.
Jongens?
Wat is dit? Wat is er met ze?
Selphy's.
Hun gezang moet m'n begrip van tijd hebben veranderd.
Is Lucy nu een oude vrouw, zeg je?
Dan is m'n vrouw dus...
God, wat heb ik gedaan?
Ik vind 't heel erg.
Maar u moet ons helpen. Ik heb uw boek.
De veldgids. Nee, niet hier. Nu niet.
Luister niet naar ze.
Kom mee.
Hier. Hieronder. Snel, nu zijn ze nog afgeleid.
Geef me het boek.
De veldgids.
Je had 'm nooit mogen lezen,
of buiten de cirkel mogen brengen.
Weet ik. Maar ik heb hem hier zodat u hem kunt vernietigen.
Vernietigen?
Ben je gek geworden?
Ik heb al hun geheimen onthuld.
Dit boek is m'n bestaansrecht, m'n leven.
U bent 125 jaar oud. Uw leven is voorbij.
Uw dochter heeft amper 'n vader gehad
vanwege dat boek.
Ik had nooit gedacht dat m'n ontdekkingen
hiertoe zouden leiden.
Luister. Ik weet ook dingen die ik verafschuw.
Maar niets meer aan te doen.
Eén ding is zeker, u moet dat boek vernietigen.
Wat is dit?
Waar is m'n boek?
MAGISCH OVENKOOKBOEK
Duimeldop heeft de bladzijden verwisseld.
Maar 't echte boek is nog in de cirkel.
Nee. Mulgaraat heeft een deel.
- Hij verbreekt de cirkel... - Als de maan opkomt.
Dan komt mam thuis. Ik moet terug.
Nee. Ze laten je niet gaan.
Ze houden jou ook hier.
We weten te veel.
Maar wat nu? U moet ons helpen.
Als ik echt zo oud ben, dan ben ik nutteloos buiten deze plek.
Het laatste wat ik tegen mam zei was 'Ik haat je'.
Luister, jongen.
De jongen die volhield en me vond,
heeft m'n hulp niet nodig.
Mulgaraat wil de kracht die hoort bij de kennis.
Jij hebt die kennis.
Jij bent nu het boek.
Je moet echt weg. Nu.
Ik kan ze wel afleiden, denk ik.
Op mijn teken ren je naar je broertje en zusje.
Je hebt maar weinig tijd.
- Maar... - Wacht op mijn teken.
Maar...
Hier. Ik heb de veldgids.
Willen jullie 'm hebben?
Kom hem maar halen. Dan kunnen jullie 'm opbergen.
Nu.
Ja, Byron.
Breng ze veilig naar huis.
Kom, wakker worden.
Verdorie. Ze verspreiden het drankje al.
Nee, hè? Daar is mam.
Mam, ga weg. Keer om.
Stop.
- Mam, opschuiven. - Wat doe je nou?
Mallory, jij rijdt. Rij de auto de cirkel in.
- Nu. - Jij gaat niet rijden.
Stop. Langzamer.
Gelukkig.
Kan iemand me uitleggen wat dit is?
- Jared, wat nu? - Bescherm 't huis.
- Simon, de salie... - Ik ben al bezig.
Hang ze uit 't raam.
Mal, haal Lucinda's zout.
- Alles? - Alles.
Duimeldop.
- Jared. - Duimeldop.
De cirkel wordt verbroken. Kom eruit.
Jared. Wat is dit?
- Mam, je moet me geloven. - Nee.
Nog één woord over elven en gruzels en ik...
Ja, gruzels. Maar ze vinden 't boek nooit.
Hoop ik tenminste.
Waarom gilt ze zo? Ik zou moeten gillen.
Mam, niet doen. Hij is 't probleem niet.
Zij wel.
Naar binnen. Naar binnen.
We moeten 't huis beschermen. Begrijp je?
Snel, snel. Ja, voor alle openingen.
De huiskamer is klaar.
- Simon, de muziekkamer. - Doe ik.
Staal. Het snijdt en brandt.
Gelukkig zijn we New Yorkers.
Wacht. Daar komt 't. Daar komt 't.
De cirkel is verbroken.
De cirkel is verbroken. Aanvallen.
De ramen en deuren zijn beschermd.
Ga eronderdoor.
Breek erdoor. Erdoorheen.
De rest gaat naar boven.
Schiet op, stelletje padden. Zoek 't boek.
Waar zijn ze naartoe?
Werkt 't?
Kom op, Jared. Wegwezen.
Terug, Jared. Terug.
Lopen, lopen.
Geef aan mij. Geef aan mij.
- Simon, naar de achterdeur. - Oké.
Mal, help me.
Dat houdt nooit lang.
Help even.
Naar binnen. Waar zijn ze naartoe?
Waar? We gaan zoeken.
Jij, naar links. Jij, naar rechts.
Verspreiden.
Niets bezeerd?
Het is gelukt.
Boek veilig?
Ja. Goed gedaan, Duimeldop.
Gelukkig.
Wat is dat?
Kom.
Pap?
Wat is er gebeurd?
Richard?
- Wat doe jij hier? - Wat is dit?
Waar beginnen we?
Hiermee, denk ik.
Wat is dat? Laat eens zien.
Eerst vertel je me wat je me moet vertellen.
De laatste keer aan de telefoon
zei je dat je me iets moest vertellen.
Wat was 't?
Kijk me aan en zeg 't me.
Ik wil het je horen zeggen.
Ik...
Ik wilde je vertellen dat ik van je hield.
Laat nu zien.
Fout antwoord.
Achteruit.
Wat heb je gedaan?
Het is pap niet.
Mijn god.
Geef me dat boek.
Rennen, Jared.
Geef me dat boek. Geef me dat boek.
Donder op.
Duimeldop.
Geef me dat boek.
Geef me dat boek. Nu.
- Wil je het boek? - Ja.
Ga maar halen.
- Niets bezeerd? - Het is je gelukt.
O Jared, is alles goed met je?
Ja. Dood aan de oger.
Jij stuurde hem naar mij en ik at hem op. Dat heet samenwerken.
De smaak van wraak is zoet.
Ik proef het nog steeds. Heerlijk.
Ik wist 't wel. Ze zeiden dat ik 't niet kon, maar het is me gelukt.
- Dat is de veldgids. - We helpen je wel.
Het spijt me dat ik je niet geloofde.
Nee, het spijt mij.
- Luister, ik... - Van wat ik zei.
Het is jouw schuld niet.
Het is mijn schuld.
Ik wilde je beschermen,
maar ik had de waarheid moeten vertellen.
Je vader houdt van je en als je bij hem wilt wonen...
Ik wil niet bij pap wonen.
Is het goed als ik hier blijf, bij jou?
Of dat goed is?
Wie moet ons anders beschermen?
Ik zet deze wel in uw oude kamer.
M'n oude vriend Duimeldop.
M'n kleine beschermengel.
Boek veilig, Lucy. Boek veilig.
En als m'n vader hier was, zou hij zeggen: 'Uitstekend gedaan.'
Tante Lucinda?
Dit moet u even zien.
Droom ik?
Nee, m'n kind. Je droomt niet.
Kind?
Weet je wel hoe oud ik ben?
Ja, dat weet ik.
Het spijt me zo.
Ik was zo in beslag genomen door die magische wezens
dat ik mijn grootste schat vergat.
Dat besef ik nu.
Misschien vergeef ik het mezelf nooit.
Je bent teruggekomen.
Dus vergeef ik je.
Lieverd, omdat het boek is gered,
mocht ik je opzoeken van de selphy's.
Maar ik kan niet blijven.
Want als ik dat doe,
dan worden al m'n jaren er in één keer bijgeteld en verga ik tot stof.
Maar neem me deze keer dan mee.
Pappie.
O, Lucy.
- Kom mee. - Goed.
Vlieg nu je nog kan, griffioen.
Ik heb een hele oger opgeslokt. Misschien ben jij de volgende.